Çadırda Hayat

”  Kader konuşunca insan susarmış.”

Kim söylemiş bilmem.

Bence pek doğru değil.cadirda-hayat

Bana biraz insanın kendini aklama isteği gibi geliyor.

Geçen sene  televizyonda bir program vardı.

Bir değerli Türk profesör Antartika’ya gitmiş .

Bu buz ülkesinde 4 ay çadırda yaşamış , araştırma yapmış.

Adam anlatmaya hevesli

Ancak bırakmadılar

Kanal kendisine sadece 4 dakika ayırmış.

Vaktimiz doldu dediler uğurladılar.

Bir de her an , her fırsatta ekranda saatlerce görünenler

Biz benlerin toplamıdır.

Yani olay gene bireylerde düğümleniyor.

Sorunun kendinde olduğunu anlamayan insanlar, çözümü başkalarının huzurunu bozmakta buluyor.

Bence en büyük düşman insanın kendi algısı, kendi cehaleti ve kendi egosudur.

Yapıyor ediyor ve sonuca kader diyoruz.

Benim düşüncem budur.