Vaktinden Önce Mutsuzluk

İnsan hayatta ne arar diye sorarsanız verilen cevapların çoğu mutluluk üzerine olur.

Ancak mutluluğun ne olduğu tam net değildir.download

Bazı insanlar maddi sıkıntıların olmamasını mutluluk olarak kabul eder.

Bazı insanlar ise aileleri mutluluğun eksenine koyar.

Ancak aile mutluluğu bazen bazı fertler tarafından benimsenmeyebilir.

Kendimden bir örnek vereyim.

1950 li yıllarda babaannem ve halamlar Cankurtaran’ da otururlardı.

İstanbul’ u bilmeyenler için konuya açıklık getireyim.

Babaanneme gitmek için Üsküdar’dan vapura biner Eminönü’ne ulaşır  daha sonra otobüs veya tramvaya binerek Sultan Ahmet’e gelirdik.

Oradan yürüyerek deniz tarafına yönelir ve tren yolunun üzerindeki köprünün merdivenlerinden çıkarak öbür tarafa geçerdik.

Merdivenlerin çerçevesi demir ortası ise tahta idi.

Tahtaların bir çoğu kırık olup bakınca aşağıda tren rayları görülürdü.

Benim hatırladığım önceki yıllardan birinde ayağım delikten içeri girmiş ve çok korkmuştum.

Bu nedenle her bayram bu ziyaret benim için bir felaket olurdu.

Yani sizin anlayacağınız herkes mutlu ben mutsuz.

Ancak tabii ki ülkedeki insanlar karnını doyurmakla yetinenler veya benim gibi özel nedenler ile mutsuz olanlardan ibaret değil.

İnsan zihni ve bir anlamda aç gözlülüğü insanları öyle bir savuruyor ki.

Mutluluğu kişisel çıkar ve saçma hayallere bağlayanları da unutmayalım.

Benim fikrim insanlar mutluluğu ararken aslında mutsuzluğa evriliyorlar.

İlk günlerinde zevkten dört köşe iken ilerleyen zamanda mutsuzluğa hızla kulaç atanları gözden kaçırmayalım.

Son bir örnek de  2000 sene evvelden gelsin.

” Vaktinden önce mutsuz olma.”

diyor Seneca.

Ne kadar haklı olduğunu ona hayat göstermiş.

M.S 61-65 yılları Seneca’ nın kendini tümüyle felsefeye verdiği en verimli dönemi olmuş.

Ancak M.S 65’te  Neron’a karşı düzenlenen bir suikast girişimine onun da adı karıştığı için, İmparator tarafından kendini öldürmesi emri verilmiş.

Bütün yaşamı boyunca ölümün hiçe sayılması gerektiğini savunmuş olan Seneca, bu emri metanetle karşılamış ve M.S 65’te damarlarını keserek intihar etmiş.

Sizin anlayacağınız mutsuzluk, tam da oh diyebileceğiniz,  hayatınızın son anlarında bile olası.

Ne dersiniz?

” Vaktinden önce mutsuz olma.” demekle haksız mıymış?